Arber Zaimi

Dy poezi amerikane

In Përkthime, Vjersha on 29 Janar, 2016 at 17:19
Alberto Giacometti - Rruga, 1952

Alberto Giacometti – Rruga, 1952

Unë, mbijetuesi

 

E di: sigurisht që është thjesht fat

Që unë kam mbijetuar, ndërkohë që kam humbur kaq shumë miq. Por mbrëmë në një ëndërr

I dëgjova ata miq që thoshin për mua: “Mbijetesë e më të aftit”

Dhe e urreva vetveten.

 

Kur dëgjova se një burrë shteti i madh qenka sëmurë

 

Nëse njeriu i pazëvendësueshëm mrrolet

Dy perandori dridhen.

Nëse njeriu i pazëvendësueshëm vdes

Bota sheh rreth e qark si një nënë që ka mbetur pa qumësht për fëmijën e saj.

Nëse njeriu i pazëvendësueshëm do të kthehej sërish një javë pas vdekjes së tij

Në gjithë këtë vend nuk do të kishte më qoftë dhe një vend pune për të, as si roje i derës.

 

Bertolt Brecht

Epokat e reja  

In Përkthime, Vjersha on 28 Janar, 2016 at 12:17

 

Is my iPhone locked? - Jeanette Hayes

Is my iPhone locked? – Jeanette Hayes

Një epokë e re nuk fillon befasisht

Gjyshi im tashmë jetonte në epokën e re

Nipi im ndoshta ende do të jetojë në të vjetrën.

 

Mishi i ri hahet me pirunjtë e vjetër.

 

Nuk ishin makinat e para

As tanket

As aeroplanët përmbi çati

As bombarduesit

 

Teknologjia e re transmetoi idiotësitë e vjetra.

Dija vazhdoi të përcillej gojarisht.

 

Bertolt Brecht

Kur mendoj për ferrin

In Përkthime, Vjersha on 27 Janar, 2016 at 03:03

 

Archibald J. Motley Jr. - Black Belt, 1934

Archibald J. Motley Jr. – Black Belt, 1934

Kur mendoj për ferrin më kujtohet

Se vëllai im Shelley kujtonte se ky qe një vend

Shumë i ngjashëm me qytetin e Londrës. Unë

Që jetoj në Los Anxheles dhe jo në Londër

Kam kuptuar, duke menduar për ferrin, se prapë se prapë

Duhet të ngjasojë më shumë me Los Anxhelesin.

 

Edhe në ferr

Ka, dhe s’kam dyshim, kopshte të tilla luksoze

Me lule të mëdhaja sa një dru, të cilat sigurisht që vyshken

Atypëraty nëse nuk ujiten me ujë shumë të shtrenjtë. Dhe ka

Tregje pemësh

Me pirgje të mëdha pemësh, edhe pse ato s’kanë

As erë as shije. Dhe varganë të pambarimtë makinash

Më të lehta se vetë hijet e tyre, më të shpejta

Se mendimet çmendurake, vetura të shndritshme në të cilat

Njerëz që duken plot gaz vijnë prej kurrkundit dhe shkojnë

Kurrkund.

Dhe shtëpi, të ndërtuara për njerëz të lumtur, të cilat pra rrinë bosh

Edhe kur dikush banon në to.

 

Shtëpitë në ferr, po ashtu, nuk janë të gjitha të shëmtuara.

Por frika se mund të të flakin në rrugë

I ronit banorët e vilave hiç më pak se

Banorët e barakave në geto.

 

Bertolt Brecht

Ndiqe

Merreni çdo postim të ri drejt e te email-et tuaja.

Bashkojuni 2 431 ndjekësve të tjerë