Arber Zaimi

Me ftyrën për muri

In Përkthime, Vjersha on 28 Mars, 2015 at 04:34

Tue kjajtë

Me ftyrën për muri

Qyteti rrxohet

 

Tue kjajtë

E s’ka ma kurrgja

Pos vdekjes ndoshta

Ku gjindesh?

 

Tue andrrue

Me ftyrën për muri

Qyteti kallet n’flagë

 

Tue andrrue

Pa marrun frymë

Due me t’dashtë

Due me t’dashtë

 

Tue u lutë

Me ftyrën për muri

Qyteti tue u përmbytë

 

Tue u lutë

Shejtja Mëri

Shejtja Mëri

Shejtja Mëri

 

Tue vdekë…

 

LdS

Pashë Ninën tek fluturonte

In Përkthime, Vjersha on 26 Mars, 2015 at 12:54

Përtyp dhe pështy

më njërën anë mjalta

përtyp dhe pështy

më tjetrën anë dylli

përtyp dhe pështy

para se të vijë dëbora

 

Dritëz o dritëz e largët

që poshtë yjeve qëndron

cila është vallë dora

që të shuan e të lëshon

 

Pashë Ninën tek fluturonte

tek lëkundej në lisharës

një ditë do ta kap

si flladi kur të merr përmbas

e në e marrtë vesh im atë

duhet ta braktis qytetin

në e marrtë vesh ai

unë duhet të marr detin

 

Përtyp e pështy

më njërën anë mjalta

përtyp e pështy

më tjetrën anë dylli

përtyp e pështy

para se të zërë dëbora

 

Sot erdhi hija

hija që më përqesh

i tregova thikën

dhe maskën time të drunjtë

e në e marrtë vesh im atë

duhet të nis shtegtimin

në e marrtë vesh ai

larg do ta ndal lundrimin

 

Përtyp e pështy

më njërën anë dylli

përtyp e pështy

më anë tjetër mjalta

përtyp e pështy

para se të mbulojë bora

 

Pashë Ninën tek fluturonte

tek lëkundej në lisharës

një ditë do ta marr

si flladi kur të merr përmbas

dritëz, dritëz e largët

një herë shuhesh pastaj ndriçon

cila është ajo dorë

që yjet i dritëron

 

Përtyp e pështy

para se të vijë dëbora

 

FdA

 

Seks, ngushëllim i mjerimit!

In Përkthime, Vjersha on 20 Mars, 2015 at 13:59
Anna Magnani në Mamma Roma, 1962

Anna Magnani në Mamma Roma, 1962

P.P. Pasolini

Seks, ngushëllim i mjerimit!

Kurva është mbretëreshë, froni i saj

një gërmadhë, toka e saj një copë

lulishte e dhjerë, skeptri i saj

një çantë me vernik të kuq:

leh nëpër natë, e zhyer dhe e egër

si një nënë e moçme: mbron

pronën e saj dhe jetën e saj.

Kodoshët rretheqark, në skota

të enjtur dhe të zvjerdhur, me mustaqet e tyre

të holla e të dredhura, a të kreshpëruara si furçë

janë prijësat regjentë: thurin

në errësirë punët e tyre prej pesëdhjetë eurosh

teksa miqësohen në heshtje, teksa këmbejnë

parrullat sekrete: bota, e përjashtuar, hesht

rreth atyre që janë vetëpërjashtuar,

kërma të heshtura kërmëngrënësish.

 

Por tek mbeturinat e botës lind

një botë e re: lindin ligje të reja

aty ku nuk ka më ligj; lind një

nder i ri ku nder është çnderimi…

Lindin fuqi e fisnikëri

të egra, në grumbujt e barrakave

në vendet e shkufizuara ku beson

se përfundon qyteti, po ku në fakt

fillon, armik, fillon

një mijë herë, me ura

me labirinte, kantiere e gropa

pas stuhive të qiellgërvishtësve

që errësojnë horizonte të tëra.

 

Në lehtësinë e dashurisë

mjerani ndihet njeri:

themelon besimin tek jeta, gjer kur

ia nis të përçmojë atë që ka një hetë tjetër.

Bijtë hidhen në aventurë

të sigurtë për faktin se janë në një botë

që prej tyre, prej seksit të tyre, ka frikë.

Mëshira e tyre qëndron tek të qenit të pamëshirshëm,

forca e tyre tek lehtësia

shpresa e tyre tek të mos pasurit shpresë.

Ndiqe

Merreni çdo postim të ri drejt e te email-et tuaja.

Bashkojuni 5 184 ndjekësve të tjerë