Arber Zaimi

Cascando  

In Përkthime, Vjersha on 17 Prill, 2016 at 20:38

 

Kapërcimi prej vajzës në nuse - Marcel Duchamp, 1912

Kapërcimi prej vajzës në nuse – Marcel Duchamp, 1912

I

pse jo thjesht i dëshpëruar prej

një rasti

fjalëderdhjesh

 

a s’është më mirë aborti se sa të jesh beronjë

 

orët mbasi ti shkove janë aq të rënda plumb

dhe gjithnjë do fillojnë më herët t’i tërheqin zvarrë

gremçat e ngulur verbërisht në shtratin e dëshirës

duke risjellë eshtrat dashuritë e vjetra

zgavra që dikur mbanin sy si të tutë

gjithçka si gjithmonë është më mirë sa më herët se sa kurrë

dëshirë e zezë që stërpik fytyrat

duke thënë sërish se kurrë e dashura s’kthehet në nëntë ditë

as në nëntë vjet

as në nëntë jetë

 

II

 

duke thënë sërish

në mos më dhënsh mësim, unë s’kam për të mësuar

duke thënë sërish se ka një të fundit

edhe prej kohëve të fundit

kohëve të fundit të lypjes

kohët e fundit të dashurimit

të ditjes së mosditjes së shtirjes

një e fundit edhe prej kohëve të fundit të të thënit

nëse s’më do, më s’do të dashurohem

nëse s’të dua, më s’do të dashuroj

 

vorbull fjalësh të ndenjura në zemër përsëri

dashuri dashuri dashuri rrapëtime e tokmakut të vjetër

që ngjesh të pandryshueshmin

tharm të fjalëve

sërish i tmerruar

së mos dashuri

së dashuri e jo ty

së qenit i dashuruar e jo nga ty

së ditjes së mosditjes të shtirjes

duke u shtirur

unë dhe gjitthë të tjerët që do të të dashurojnë

nëse të dashurojnë

III

veç në të dashurofshin

 

Samuel Beckett, 1934

Vështirë të mos kujtohesh

In Vjersha on 13 Prill, 2016 at 11:49
Oscar M.Domingues - Sfera e kuqe, 1933

Oscar M.Domingues – Sfera e kuqe, 1933

Në të njëjtin qytet

Gjithnjë në të njëjtin qytet. Nuk

 

Ka nevojë që i lumturi të largohet

Prej vendit ku qëndron i mjeri

Që i mjeri

Të harrojë

Se të lumturit ekzistojnë.

 

Ata fotografohen

Në gurët e plazheve

Të jugut

Me veshje të kaltra plazhi

Me syze, të buzëqeshur

Duke sharë

Me cinizëm çdo zot.

 

E njëjta qenie, por jo

E njëjta muzikë. Vdesim

Në kohë

Të ndryshme, por nuk vdesim

Në botë të ndryshme,

Klithin.

Puthim rreze të ndryshme

 

Por pas meje, se unë

I putha i pari

Dhe për ty gjithnjë do të jetë e vështirë

Të rrish e

Të mos kujtohesh.

Përsëri

In Vjersha on 10 Prill, 2016 at 11:46
Paul Delvaux - Fshati i Sirenave, 1942

Paul Delvaux – Fshati i Sirenave, 1942

Me siguri këtu nuk gjendemi për të fundit

Herë. Me gjetë burime të reja të ujit brenda vetes së përskuqur

Është një mënyrë me sjellë ndërmend se kohë kemi sa të duash

Për gjithçka të papritur, për çdo fatalitet

Që sigurisht do të pretendojë se është i fundit. E kam të qartë konceptin

Tha një burrë në televizion që citoi një shkencëtar. Dhe ja ku rikthehen

Ditët e para. Një diell i eklipsuar i shfaqet Hanës përmbi dritare

Dhe ajo preket sërish. Ndërron libër, nis të lexojë për një vend të vogël plot dritë

Ku ditët e lumenjve të mëdhenj marrin forma monumentesh

Të shpërndarë thuajse kudo, me një palëvizshmëri të qetë

E që shohin tjetërkund, të palagur prej vesës, të paprekur prej dritës

Dhe pse e përpijnë krejt shiun dhe dielli rrezon mbi to. Hana i di këto. Lotët e rinj

Derdhur mbi tokën e lagur rishtaz prej shiut kanë më pak rëndësi

Se një lumë i madh, që i merr e i shpie në humbëtirë.

Ndiqeni

Merreni çdo postim të ri drejt e te email-et tuaja.

Bashkojuni 2 572 ndjekësve të tjerë