Arber Zaimi

Spinoza

In Përkthime, Vjersha on 23 Janar, 2014 at 13:31

Jan_VermeerJ.L. Borges

 

Duart e tejdukshme të jahudisë

Kristalet në gjysmëhije i pastrojnë

Mbrëmja jep shpirt mes frikës dhe ftohtësisë.

(Mbrëmjet me mbrëmjet gjith’ njësoj ngjasojnë.)

 

E zymbylta hapësirë edhe gishtërinjtë

Që zbehen tej aty ku getoja mbaron

Për burr’n e heshtur thuajse s’ekziston

Se po ëndërron një labirint plot dritë.

 

S’e turbullon fama, jo, ky reflektim

Ëndrrash në pasqyrë të tjetrit ëndërrim,

As prej zonjushave e ndrojtura dashni.

 

I lirë prej metaforës edhe mitit

Punon kristalin e vështirë: të infinitit

hartë të Asaj që i përmbledh krejt yjt’ e Tij.

 

**

 

Las traslúcidas manos del judío

labran en la penumbra los cristales

y la tarde que muere es miedo y frío.

(Las tardes a las tardes son iguales.)

 

Las manos y el espacio de jacinto

que palidece en el confín del Ghetto

casi no existen para el hombre quieto

que está soñando un claro laberinto.

 

No lo turba la fama, ese reflejo

de sueños en el sueño de otro espejo,

ni el temeroso amor de las doncellas.

 

Libre de la metáfora y del mito

labra un arduo cristal: el infinito

mapa de Aquel que es todas Sus estrellas.

Reklama

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Google

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni /  Ndryshoje )

Po lidhet me %s

Këtë e pëlqejnë %d blogues: