Arber Zaimi

I marri (apo pas çdo budalle qindron nji katund)

In Përkthime, Vjersha on 8 Prill, 2015 at 01:37

Provo me e pasun nji botë në zemër

Provo se me fjalë ti s’un e shqipton

Ndërsa rrezet e dillit ndajn’sheshin përgjys’

Mes katundit që qeshet

Dhe teje, budallës që shkon…

Madje as errsina rehat nuk të la

Tjerët andërrojn’veten, ti andrra për ta…

 

E kshtu, edhe ti ke shku’ me kërku’

Ca fjalë të sigurta për me u nigu’

Mjafton nji libër historie për me ua rrëmby’ mahninë gjys’ore

Ti lexove enciklopedinë, mësove shum’ store

Lexove q’atë derrin, Majakovskin kusar

Dhe vijove leximet gjersa mbete i marrë.

 

Jetën s’un e dita kurrë borxh kujt ia pata

Ama në çmendinë prapë borxhin e lajta:

Këtu në kodrinë jam mbyllë i mërzitë

Por prapë n’mendimet e mia ka dritë

Këtu në gjys’hije tash unë rri shpik fjalë

Ama prapë përmallohem të shoh diellin të dalë.

 

Dhe eshtnat e mia jetës kanë me iu dhurue

Nër lule e nër bar ato kanë me u blatue.

E jeta ndër zana t’shurdhuem ashtë mbytë

T’atij që e ka hupë budallën e n’kodrinë p’e lyp

T’atij që belbzon n’bajati t’ironisë

Se “nji vdekje e mshirshme e shpëtoi prej marrëzisë”…

 

Fabrizio de Andre

 

Reklama

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Google

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni /  Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni /  Ndryshoje )

Po lidhet me %s

Këtë e pëlqejnë %d blogues: