Arber Zaimi

Letër

In Përkthime, Vjersha on 14 Shtator, 2016 at 12:41

Alberto Giacometti - Dy figura, 1947

Alberto Giacometti – Dy figura, 1947

Yehuda Amichai

Të ulesh në verandën e një hoteli në Jerusalem
dhe të shkruash: ëmbël kalojnë ditët
prej shkretëtirës deri në det. Dhe të shkruash: Lotët, këtu,
thahen shpejt. Kjo njollë e vogël
është një lot që e ka tretur bojën e shkrimit. Kësisoj
shkruanin njëqind vjet më parë. Kam hequr
një vijë përreth asaj njolle.

Koha kalon – si dikush në një telefon
që qeshet a qan shumë larg prej meje:
çka dëgjoj, nuk e shoh.
çka shoh, nuk e dëgjoj

Nuk u treguam të kujdesshëm kur thamë “vitin që vjen”
apo “një muaj më parë”. Këto fjalë janë si
qelqe të thyera, me të cilat mund të lëndohesh
apo të presësh venat. Ka njerëz që bëjnë gjëra të tilla.

Por ti ishe e bukur si interpretimi
i librave të moçëm.
Tepria e grave në vendin tënd të largët
të solli ty tek unë, por
statistika të tjera të morën
larg prej meje.

Të jetosh është të ndërtosh një anije dhe një port
në të njëjtën kohë. Dhe ta përfundosh portin
shumë kohë pas fundosjes së anijes.

E për ta mbyllur: unë mbaj mend vetëm
se pati mjegull. Dhe cilido
që mban mend vetëm mjegull –
çka vallë mban mend?

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshojeni )

Po lidhet me %s

Këtë e pëlqejnë %d blogues: