Arber Zaimi

Archive for Mars, 2018|Monthly archive page

s´mbin kurrë

In Vjersha on 22 Mars, 2018 at 19:59

Anselm Kiefer – Aurora, 2015-17

buzët e dëborta të reve gërvishtën aurorën
si brisqe ia grisën lëkurën e butë faqes së mëngjesit;

dhe ti, që më joshe në buzë të kësaj shkretëtire
më vështron që prej natës, bashkë me të cilën largohesh

flokët e zinj lëshuar rrjedhin mbi të fundit erë të veriut
teksa drita e parë dhe tingujt e ditës tresin tej këtë skenë natësore

ku ne si shkencëtarë pedantë këmbyem me njëri-tjetrin
zbulimet më të panatyrshme; mendjet tona

që morën format e natës, të errësirës, të hijeve
dhe dunave të valëzuara të kësaj shkretëtire pa ngjyrë

format e tokës: mendimet e zjarrta të syve, që shtrihen;
atje ku hapësira, si një bibliotekare e re

plot pasion për punën, me trupin ende të pasqullur prej peshës së dijes
na solli përballë këtij udhëkryqi: shkretëtirës së paanë

të palëvizshmërive: jashtë kohëve – verbërisht
e pathyeshme, pa çarje, pa shpërndarje

dhe të përtejkohësisë: ku asgjëja ndodh e paturpshme,
fjalëëmbël, si dashnori kur plugon tokën e shkrifët të pranverës

shumëçka i shpëton syve; por ky rrëfim imtësish të pafolshme
tregon se ende nuk kemi mbërrirë në fund

prej vdekjes e deri në lindje, siç është rruga e njeriut
zgjedhjet e të cilit nuk ia bën tjetërkush, veçse vetja

ai e di, ai e do këtë liri që ia prodhon gjithë mjerimet
ndaj dhe nuk ndalet së premtuari zemër-mjera, premtimet e mendjes e të syrit

të qeta e të përunjura, teksa shtrohen palë-palë
nën rrezet e sapodala prej millit të diellit që bien mbi to si hanxhar

pak çaste më parë vetë yjet na shihnin me shikime pickuese
por tash ata ranë në gjumin që iku nga ne

të ngecur në mosveprimin tonë, po e nisim dhe këtë udhëkryq të ri
dalje prej labirintit të natës, hyrje në sherret e ditës

ku Orët e Zanat e epshit na heqin udhë të verbërve
mes këtij oqeani ranor, ku s´mbin kurrë dashuri.

Advertisements