Arber Zaimi

Posts Tagged ‘Wu Ming’

PKI-ja të rinjve

In Artikuj, Përkthime, Vjersha on 7 Nëntor, 2015 at 17:13

venezia_contestazione01PKI-ja[1] të rinjve

 

Pier Paolo Pasolini

 

Më vjen keq. Polemika kundër

PKI-së duhej bërë në gjysmën e parë

të dekadës që shkoi. Jeni me vonesë, të dashur.

S’ka asnjë rëndësi nëse s’kishit lindur ende:

aq më keq për ju.

Tash gazetarët e të gjithë botës (përfshi

edhe ata të televizioneve)

ju lëpijnë (siç vazhdon të thuhet në gjuhë

studentore) bythën. Unë jo, të dashur.

Keni fytyrën e çunave të babit.

Ju urrej siç i urrej dhe baballarët tuaj.

Raca e mirë s’gënjen.

Keni të njëjtin sy për keq.

Keni turp, jeni të paqartë, të dëshpëruar

(shumë mirë!) por dini edhe se si të jini

prepotentë, kërcënues, me vetëbesim e pafytyrësi:

parakushtet e të qenit mikroborgjezë, të dashur.

Kur dje, në Valle Giulia[2] u rrahët

me policët,

unë isha tifoz i policëve.

Sepse policët janë bij të të varfërve

Vijnë nga subtopi, fshatare a qytetare qofshin.

Sa për mua, unë e njoh boll mirë

mënyrën se si kanë qenë fëmijë edhe çunakë,

ato një mijë lirat e çmueshme, babai po ashtu i mbetur çunak,

për shkak të mjerimit, që nuk të jep autoritet.

Nëna e ashpërsuar si me qenë roje, apo e brishtë

prej ndonjë sëmundje, si një zogth;

një mori me vëllezër; kolibja

rrethuar me një oborr me sherebelë të kuqe (në vende

që gjetiu tashmë janë parcelizuar); kasollet

aty ku derdhen gjirizet; ose apartamentet në lagjet

e stërmëdha popullore, etj. etj.

Pastaj shikoni se si i veshin: si palaço,

me atë cohë të ashpër, që qelbet era mensë

era kazermë dhe era popull. E keqja e të këqijave është, natyrisht,

gjendja psikologjike në të cilën i kanë katandisur

(për vetëm dyzet mijë lira në muaj):

s’kanë më buzëqeshje,

s’kanë më miqësi me botën,

të ndarë,

të përjashtuar (në një lloj përjashtimi që nuk ka të barabartë);

të poshtëruar se e kanë humbur cilësinë e njeriut

zëvendësuar me atë të policit (të qenit i urryer të bën të urresh). Lexoni pjesën e mbetur të këtij zëri »

Reklama